Techniki odtwarzania dźwięku i obrazu

W dziale założonym w 1999 roku znalazły się m.in. gramofony, magnetofony, sprzęt audio oraz radioodbiorniki tranzystorowe i lampowe.
Jednym z najcenniejszych obiektów jest radioodbiornik bateryjny Marconi 4LS/1, produkowany w latach 1929 - 1930 przez Polskie Zakłady Marconi, będące filią angielskiej firmy Marconi Wireless Telegraph Co. Ltd. Był to odbiornik luksusowy, który dziś jest prawdziwą kolekcjonerską perełką.
Z innych zabytków w kolekcji Muzeum Inżynierii Miejskiej można wymienić m.in. radio Echo 231, fonograf sprężynowy Mikiphone czy radio Anton Kresopolski Zakopane.

Dział gromadzi także obiekty związane z odtwarzaniem obrazu, takie jak projektory, kamery, rzutniki, telewizory, magnetowidy, aparaty fotograficzne, itp.
Najciekawsze i najcenniejsze telewizory to Wisła, Jantar, Belweder i Koral oraz rzutnik Ornak.

W Polsce seryjna produkcja telewizorów rozpoczęła się w 1956 roku, w Warszawskich Zakładach Telewizyjnych, a „Wisła” była pierwszym modelem wytwarzanym przez te zakłady. Nie był to jednak projekt polski, telewizory produkowano na licencji radzieckiej, według modelu „Awangard”. Szybko okazało się, że „Wisła”, odbierająca jedynie trzy najniższe kanały, nie spełniała potrzeb użytkowników i w 1957 roku zaniechano dalszej produkcji.

Następcą „Wisły” był „Belweder”, wytwarzany od 1957 roku również przez Warszawskie Zakłady Telewizyjne. Telewizor, będący polskim projektem, składano bądź z części krajowych, bądź z elementów wyprodukowanych przez znane i cenione firmy, jak np. Philips. „Belwedery” produkowano do 1965 roku.

Z cenniejszych obiektów przechowywanych w dziale wypada wspomnieć jeszcze o telewizorze „Koral”, którego pierwszy model przedstawiono w 1961 r. na Międzynarodowych Targach Poznańskich. Był to nowoczesny, 17 – calowy telewizor z polskim kineskopem. Początkowo model produkowano przede wszystkim na rynki zagraniczne, od przełomu lat 1963/64 „Koral” pojawił się na rynku krajowym. Modernizacja „Korala”, dokonana w 1964 roku, dała początek kolejnemu modelowi telewizora, jakim był „Agat”.